چه خیالی بهتر از پر زدن از روی زمین

چه خیالی بهتر از دوری آن سنگ،از گوشه خاک

من گذر کردم ز شب ،تا رسیدم زیر ان سرو بلند

لحظه های بازی الکلنگ ،   بچه های کوچک این کوچه هم  مثل آن هد هد شدند

پرواز کردند از زمان

من نوشتم خاطرات شوم یک زخم بزرگ

لحظه  ای شاد و قشنگ     پشت آن سرو بزرگ ،چهره ی زیبای او پشت سرش پنهان شده

زندگی را حس کردم از درون     خستگی زاییده شد در بطن من

معبد خانه ی من راه درازیست     حس و وهم از یک خیال

ترس از تیک تیک ساعت شدن       با صدایش زندگی را میبرد

شاید اینبار من از روزنه ی زندگی ام خسته شدم

مــــــن قســـــــم خوردم رهایـــــــش می کنم

                                                                   14/01/87 bima    2am